alaz

soylu bir ırmak
takıştırdı
kekik kokularıyla
zarif yüksüklerini

zift denizinden
korunmak için
tanrıçasına bir el açtı

bir dağın yamaçları
döl döl estiler berraklığına

korunaklı elleri
aykırı tapınçlara
gebe kaldı

işte o zaman bütün çıplaklığıyla
açıldı kırıl alaz

esirgemeden sabrını
sardı kollarını...

Not: Kubilay Bürgân müstearıyla ara/yüz adlı kitaptan.