ara yüzey

bir çöl gibiydi
giz heybelerde saklanan
kiremit kırılganı tasa

oburlaşan
uysal küfesinde
fener ışıyan...

zar delindi sonra
çılgın talih
arafında erimek için
cennetine koştu

toz bulutlarıyla
utancını ezdi zerre

tasa
kayboluşu yaşadı en sonu
talih sakladığı gömüsünü
ulaşılmazına çizdi

gerçeküstü sanrılarında
buluştular
i
  l
    a
       h
          e
            l
              e 
                 r
                   i

                     y
                        l
                          e

Not: Kubilay Bürgân müstearıyla ara/yüz adlı kitaptan.