gün ağrısı

çorak
gün ağırdı geceme
ters
yüz karşıtını buldu
yüzeyi
delindi yerin

çamura bulandı uygar

çileli balçıkta
çıplak
ayaklarım kesildi
tez
ekmeğe çalıştığım
gübremin canı
bir yol şap bıraktı

...sonra...

hasat zamanı tabularımı

tırnak tırnak
bereketin toprağına
defnettim...

ben bir yol ortaçağ yalnızıyım
karanlık bir dünyada mumunu arayan

t
  a
     n
        r
          ı
             ç
                a
                    s
                       ı
                          n
                              a
                                  sarıldım yazgımın...
adil miydim gecenin düşüne?

Not: Kubilay Bürgân müstearıyla ara/yüz adlı kitaptan.